the shellcollection

At the end of 1999, I followed  philosophy courses at the VU in Amsterdam. During a college about Hegel I was drawing spirals. From there it was a small step towards shells in all their forms. This resulted in 44 paintings and prints inspired by shells.

In a bay I found shells and snailhouses broken by the stones, the flow and worn out by the sand. The exogenous skeleton, the abandoned house, the empty sleeve that remains. The blank inside is shown, the glass-glazed inside. There is nothing left of the original residents. Not how they were living their weeks by slipping through the cavities and spirals, not how they lay in their small bowl and filtered the water in search for food.

de schelpenverzameling

Eind 1999 volgde ik colleges filosofie aan de VU in Amsterdam. Tijdens een college over Hegel zat ik spiralen te tekenen. Vandaaruit was het een kleine stap naar schelpen in al hun vormen. Dit resulteerde in 44 schilderijen en prints geinspireerd door schelpen.

In een baai vond ik tegen de stenen kapotgeslagen en door stroming en zand afgesleten schelpen en slakkenhuizen.Het exogene skelet, het verlaten huis, de lege huls die achterblijft. De lege binnenkant wordt getoond , de glasgladde binnenkant.Niets is over van de oorspronkelijke bewoners. Niet hoe ze hun weke lijven door de holten en spiraalvormen lieten glijden, niet hoe ze in hun kleine kom lagen en het water filterden op zoek naar voedsel.

Scroll to top